Skip to content

      რატომ კლავს ბიო და რატომ არ არის ბექა კრიმინალი  

 

ბიო კლავს! – ამ მესიჯს ცოტა ხნის წინ ყველგან მოისმენდით. ტელევიზორით, სადაც თვალების შეგნებულად დამპრუწველი ნარკოლოგები, თითქოს მზერით ჩვენში შემოდიოდნენ და გვიხსნიდნენ, თუ როგორ მოგვიწოდებს უჩინარი კაცი ფანჯრიდან გადახტომისკენ.  ნახავდით ქალაქის ქუჩებში, სადაც „ნონკონფორმისტი“ მხატვრების მთელმა არმიამ, ანტიბიონარკოტიკებისთვის მიძღვნილი გრაფიტები შექმნეს, რომელიც განა იმიტომ ვერ გაიგო ხალხმა, რომ არტია, უფრო იმიტომ რომ უნამუსობაა. უნამუსობაა, აბა რა ჯანდაბა როცა ხატავ ჯიმ მორისონს და გვერდით უწერ, „Don’t be high“-ს.

ძალიან ბევრი საშუალება სცადა სახელმწიფომ, რომ  „ბიო კლავს“ ჩაებეჭდა ჩვენს ტვინებში. ჭიკაიძემ სკოლებში სიარულიც კი დაიწყო მოზარდებისთვის მკვლელი ბიოს შესახებ რომ ემცნო. (ისე ამდენი თავის დროზე რომ ევლო სკოლაში, ვინ იცის, შეიძლება ამ პოსტის დაწერაც არ გამხდარიყო საჭირო)
ბიო კლავს, ამაზე შევთანხმდით, მივიღეთ ეს როგორც აქსიომა. გვიყვებიან ნარკოლოგები თუ რას იწვევს ე.წ. ბიოს მოხმარება. (კომპულსიურ ლტოლვას, ნერვულ აშლილობას, ფსიქოზს, იმპოტენციას და ა.შ.) მაგრამ, აქ არის ერთი მაგრამ, არც მოჭუტულთვალებიანი ნარკოლოგები, არც ნონკონფორმისტი მხატვრები და არც სკოლაში მოსიარულე ჭიკაიძე არ გვეუბნება, თუ რატომ კლავს ბიო.  იმაში, რომ ბიო კლავს, უფრო მეტი სოციალური ასპექტია, ვიდრე ქიმიური. საზოგადოება, დღიდან წელში გამართვისა, ყოველთვის მოიხმარდა ნარკოტიკს და ამას ვერანაირი ჭიკაიძე წინ ვერ აღუდგება, სულ რომ სკოლიდან ფეხი არ გამოადგას და მხატვრებმაც მთლიანად რომ მოხატონ ქალაქი. ან როგორ გინდა არ მოწიო, როცა ღარიბაშვილი გყავს პრემიერი, ჭიკაიძე შს მინისტრი და ბესელია პარლამენტარი.

ახლა კი ძალიან ბანალურ ჭეშმარიტებას ვიტყვი, სინამდვილეში ბიო კლავს იმიტომ, რომ ქვეყანაში არის მკაცრი ნარკოპოლიტიკა და მარიხუანა არ არის დეკრიმინალიზებული. ადამიანს, ურჩევნია მიიღოს რაღაც გაურკვეველი ბიოლოგიური ნივთიერება და გარისკო ჯანმრთელობა, ვიდრე მოწიოს მარიხუანა და გარისკოს ციხეში 7-11 წლით ჯდომა. ვერ შეედვები, სწორი არჩევანია. მარიხუანის მოწევა არის კრიმინალი, ბიოს მოწევა კი არა, და ვერც ვერასდროს გახდება. და მანამ, სანამ სახელმწიფო მარიხუანას მომხმარებლებს კრიმინალებს უწოდებს და ციხეში ამწყვდევს, ყველანაირი ანტიბიონარკოტიკული კამპანია არის  ფარისევლობა, სიყალბე! სინამდვილეში ბიო კი არა, მკაცრი ნარკოპოლიტიკა კლავს, რომელსაც სახელმწიფო ატარებს. კლავს სახელმწიფო, რომელსაც თითოეულ ბიოთი გარდაცვალების ფაქტზე უფრო მეტი პასუხისმგებლობა ეკისრება, ვიდრე ნარკოდილერს, რომელმაც ბიო მიყიდა ცხონებულს. საქმე იმაშია რომ სახელმწიფო ამ პასუხისმგებლობას ვერ იაზრებს, ან არ იაზრებს. ჰო, თქვენ უმრავლესობის თუ უმცირესობის წევრებო, ძალოვანო სტრუქტურებო, მინისტრთა კაბინეტო თავისი პრემიერიანად და შენც სოლოლაკში მომჯდარო რუხო კარდინალო, თქვენ გეკისრებათ პასუხისმგებლობა ბიოთი გარდაცვალების თითოეულ ფაქტზე! თქვენც მოჭუტულთვალებიანო ნარკოლოგებო, ვინც მხარს უჭერთ მკაცრ ნარკოპოლიტიკას (გელა ლეჟავასთან ვარ ალავერდი) თქვენც გეკისრებათ პასუხისმგებლობა! სინამდვილეში ბიო კი არა თქვენ ხართ მკვლელები და იქნებით, მანამ სანამ ამბობთ რომ მარიხუანას მომხმარებელი ბექა წიქარიშვილი არის კრიმინალი!
ამ შემთხვევაში ბექა, არ არის ერთი კონკრეტული ადამიანი, ბექა გახდა კრებითი სახელი მკაცრი ნარკოპოლიტიკის მსხვეპრლებისა!

ბექა არ იქნება კრიმინალი, ბიო არ მოკლავს! ბექა იქნება  კრიმინალი, ბიო განაგრძობს თავის საქმიანობას მშვიდად, წყნარად და აუღელვებლად. ისევე როგორც თქვენ ძვირფასო ჩინოვნიკებო, რომლებიც წინასაარჩევნოდ გვიპრდებოდით კანონის ლიბერალიზაციას, ახლა კი ხელმომთბრები სხედხართ კაბინეტებში და წინასაარჩევნო დაპირებები სულ მაღალ პრემიებზე გკიდიათ და ფიქრობთ რომ ევროპაში მხოლოდ ანტიდისკრიმინაციული კანონის მიღებითაც შევალთ.

 

ბექა არ არის კრიმინალი! მოდით შაბათს 15:00 საათზე უნივერსიტეტის ეზოში და ორ ივნისს 18:00 საათზე კანცელარიასთან! ჩვენ შეგვიძლია რომ ბიომ არ მოკლას!

პ.ს. ჯანმრთელობისთვის, ეკა ბესელიას და მანანა კობახიძის მოსმენა უფრო საზიანოა თუ მარიხუანას მოწევა, ამაზე რა აზრის არიან ჩვენი მოჭუტულთვალებიანი ნარკოლოგები ხომ არ იცით?

ლუდის ფესტივალის ბნელი და ნათელი მხარეები

მოდი ნათელი მხარეებით დავიწყოთ, ჰეფი ენდი არ მიყვარს.

Bright Side Of The BeerFest

1. ორგანიზება

აკი ვამბობდი საორგანიზაციო კუთხით ყველაფერი მშვენივრად არის მეთქი, მაგრამ მაინც არ მიჯერებდა ხალხი. თომებს რა გამოლევს ქვეყანასა ზედა.
არაუშავს, თქვენი თვალით ხომ ნახეთ რომ არანაირი დეფექტი არ ქონია ფესტივალს ორგანიზების მხრივ? დილით პრესკონფერენცია რედისონში, ლოკაციის მოწესრიგება, ნივთების მიტანა–დაბინავება მოედანზე და ა.შ.
4 საათზე ყველაფერი მზად იყო ფესტივალის გასახსნელად, გაიხსნა კიდეც.


2. ლუდი

მე იმასაც ვამბობდი აღარ იქნება ცარიელი ქაფი, თბილი ლუდი და გრძელი რიგებითქო, ეგრე აგიხდეთ ყველაფერი კარგი. დიდი მადლობა ნატახტარს ამისთვის. ლუდის ტემპერატურა მთელი დღე შენარჩუნებული იყო.
ცოტა ქაფი, მეტი ლუდი! ეს შეიძლება იყოს წლევანდელი ფესტივლის ლოზუნგი.

3. საკვები

ნორმალური ფასები, არავითარი ლოდინი საჭმელზე. მწვადის ფასტ–ფუდში მეგონა თავი. ყველაზე მთავარი რაც არის, გემრიელი იყო. ერთი ღორის ნეკნი რაღაც საეჭვეოდ გამოიყურებოდა, ვიზუალურად ბოტულიზმის კონტეინერი გეგონებოდათ, მაგრამ რომ გავძიძგნე მივხვდი, სწორედ ეს იყო ციური მანანა, რომელიც ღმერთმა უხვად დააყარა მშიერ ებრაელებს. იმის მერე წმინდა ცხოველად მიიჩნიეს და სწორედ ესაა მიზეზი რის გამოც აღარ ჭამენ ღრუტუნა არსებას.

4. მუზიკა

ეს ნათელი მხარე იყო თუ ბნელი ვერაფრით გადავწყვიტე, ან კი როგორ უნდა გადამეწყვიტა, ყველაზე კარგი ქართული ჯგუფი, ზურგიც უკრავდა (ჩემი აზრით რა საკვირველია) და მგზავრებიც.

პაბების ბენდებმა (ნალი, ზარები) კარგად გაახურეს ხალხი. მეცნიერულად დამტკიცებულია, რომ ქავერებს უფრო იტაცებს ღია ცის ქვეშ შეკრებული საზოგადოება, ვიდრე ქართული ჯგუფების სიმღერებს.
რაც შეეხება “ზვუკს” , დიდი ყრუ ვინმე ვარ მე, მურვანს არაფრით ჩამოვუვარდები, მაგრამ მაინც ვიტყვი ორ სიტყვას, არა უშავდა. შესრულების ბრალი იყო, ხმის ოპერატორის თუ აპარატურის ვერ გევიგე.

Dark Side Of The BeerFest

1. წამყვანები

ეს იყო სრული ჩავარდნა, ძალიან ბნელი მხარე. განსაკუთრებით ბნელი მეორე წამყვანი იყო, ვის ვინაობაც არცერთმა დამსწრემ არ იცოდა და თითქმის ყველამ მკითხა. არც მე ვიცი. ყიფშიძეს არა უშავდა, იმდენად არ ატინგიცობდა, მაგრამ აი ისაა… ოოო ის იყო რაც იყო. არა, მარტო მე რო არ მომწონებოდა კლიანუს მაწერრი, შეიძლება კრინტიც არ დამეძრა და ჩემ თავში დამეწყო პრობლემების ძებნა, მაგრამ არა, თითქმის ყველა უკმაყოფილო იყო მისი გადატყლარწული წამყვანობით. ეს იყო თინეიჯერ გოგოებზე დამიზნებული, ზროსლი ბიჭის ტიპობა და არა ფესტივალის წამყვანობა. მიაღწია თუ არა მიზანს, მაგდენი უკვე აღარ ვიცი.

2. ნაროდეეეე

ლუდი ყველას ერთნაირად უყვარს: მდიდარსაც და მაშვრალსაც, ჰიპსტერსაც და ქუჩის ბიჭსაც, პანკსაც და პარლამენტარსაც, ხელოვანსაც და პოლიციელსაც, მეც და შენც, მღვდელსაც და მღვდლის ცოლსაც. ამიტომაც ლუდის ფესტივალი სახალხო დღესასწაულია. აქ შერეული საზოგადოება ტრიალებს და ამიტომაც აპასნია, ძალიან აპასნია. აპასნი იმიტომაა, რომ საზოგადოების ამ ფჯგუფებს შორის ძალიან დიდი კედელია, ან უფსკრული, როგორც გენებოთ. ზურგის მსმენელი, ისე განსხვავდება მგზავრების მსმენელისგან, როგორც საქართველო დემოკრატიული ქვეყნებისაგან. სადმე გინახავთ სხვადასხვა ცხოველები ერთ გალიაში შეეშვათ? აქ შეუშვეს და კაი ჩიტიც დაიჭირეს.
თქვენ  შეგეძლოთ გეხილათ ისეთი უნიკალური ექსპონანტები, როგორებიც არიან: შავებში ჩაცმულნი, შავი სათვალით, წვერითა და კრიალოსანით შემოკობილი ახალგაზრდები; საღამოს კაბაში გამოწყობილი, 15 სანტიმეტრიანზე  შემდგარი (ქუსლზეა საუბარი) და საქმროს ძიებაში დამაშვრალი მდედრები და სხვადასხვა წითელ თუ შავ წიგნში შეტანილი პრიმატები.

ვერ ძოვს ერთად ეს ხალხი, რაც კიდევ ერთხელ დამტკიცდა წლევანდელ ფესტივალზე, როდესაც ერთმანეთს გადაუარეს, დედის ტრაკები აგინეს და გრძელთმიანებს სულ პიდარასტები ეძახეს. განწყობას აფუჭებს ასეთი ინციდენტები, თან ძალიან მაგრად აფუჭებს. მთვრალებთან ცოტა ბღლარძუნი მეც მომიწია და ერთი–ორი ბაკალით მეტი რომ დამელია, შეიძლება კაპეზეზეც გამეთენებინა, მაგრამ რა კაპეზე, დაცვა ისეთი უსუსური იყო, საქართველოს ნაკრების დაცვა მეგონა.

3. დაცვა

მოგახსენეთ უკვე მისი უსუსურობის ამბავი, ერთ ამბავსაც მოგიყვებით. ან არ მოგიყვებით, აგერ უკვე მოყვა ერთმა ადამიანმა და ბარემ დედანში წაიკითხეთ.

ეს დაცვის საჩკაობის ბრალია, თუ ორგანიზების ვერ გეტყვით. რაოდენობრივად ნამდვილად არ იყვნენ ცოტანი, მაგრამ ერთად აბირჟავებდნენ და შეიძლება სვამდნენ კიდეც, სანამ მაგათ ყურამდე მიაღწია ჩხუბის ხმამ, ერთმა კაცმა გონება დაკარგა.

დასრულების მერე კარგად გადაცვეთილი და ტრაკში პერო ფრაზა მიტრიალებდა “ქართველები არაფრის ღირსები არ ვართ” – მეთქი, მაგრამ ეგ ცხელ გულზე იყო, მერე დავფიქრდი და მივხვდი, რომ ოდესმე უნდა გავიზარდოთ, არა ფიზიკურად, არამედ მენტალურად. (რა პათეთიკური ვარ ღმერთმანი) ლუდის ფესტივალი ალბათ  რამეს შეცვლის ამ მხრივ, ნუ მგზავრების ფანები ცოტა ნორმალურ მუსიკასაც მოისმენდნენ და გურჯები ნახავდნენ ფერადთმიან და საყურიან ტიპებს ცოცხლად.  მაგრამ ეს ერთგვარი რისკი იყო, რამდენად გამართლებული, ამას უკვე მომავალი გვიჩვენებს.

ყველაზე მთავარი ის არის, რომ ორგანიზატორები ითვალისწინებ ხალხის უკუკავშირს ე.წ. ფიდბექს, რაც მაძლევს იმის საფუძვლიან იმედს, რომ მომდევნო ფესტივალი გაცილებით უკეთესი იქნება.

Tbilisi BeerFest – დარჩა რამოდენიმე საათი

აღარ გადაიდება, გამორიცხულია. არ გჯერა? მოდი ხვალ რესპუბლიკის მოედანზე 4 საათიდან და საკუთარი თვალით იხილე. აღარ გადაიდება, იმიტომ, რომ წარღვნა აღარ არის მოსალოდნელი. (ნუ ცოტა ჟუჟუნას არა უშავს, განწყობას გააუმჯობესებს) მავანნი უბნობდნენ, თითქოს და ორგანიზების ბრალი ყოფილიყოს გადადება, მაგრამ წეღან ხო არ დამიჯერე, ეხლა მაინც მენდე სიტყვაზე. გადადებით ორგანიზატორებს, მხოლოდ და მხოლოდ საქმე დაემატათ და  ნეირონები გამოაკლდათ. წარმოიდგინე შენი თავი, ორი თვე ემზადები, ყველაფერი წამი–წამში გაქვს  გათვლილი და ბრახ… გეუბნებიან, რომ ფესტივალი გადაიდო. იმ ყველაფერის წარმოდგენა, რაც BetterFly-ში ხდებოდა გაგიჭერდებათ. ზარი ყველა მონაწილესთან. დროს უთანხმებ თავიდან, ზოგი შეიძლება დაგეჯღანოს, ზოგმა საერთოდ უარი გითხრას, ზოგიც შეიძლება დაგთანხმდეს, მაგრამ წაიბუზღუნოს… ეგ არაფერი, მონაწილეებს და მომსახურე პერსონალს კი გააგებინებ როგორმე, მაგრამ ყველაზე რთული მისია ხალხამდე ინფორმაციის მიიტანა, ამისათვის საჭიროა:
1. ზარები ტელევიზიებთან და სხვადასხვა მედიასაშუალებებთან, რათა გაავრცელონ ინფორმაციო ლუდის ფესტივალის გადადებასთან დაკავშირებით,  არაერთხელ, პრაიმტაიმში.

2. აგრესიული კამპანია სოციალურ ქსელებში.

3. ხმების დაყრა ქალაქში, მეგობრებში, სანათესაოში, სამეზობლოში, სამძახლოში და რავიცი კიდე ათასგან.

4. სპონსორების გაფრთხილება

და მილიონი თავშისახლელი არგათვალისწინებული  საქმე.

და ამ ყველაფრის გააზრების შემდეგაც, თუ ორგანიზებას დააბრალებ გადადებას აფერუმ შენს ვაჟკაცობას ვიზიტორო!

ხალხის გაფრთხილებაც არის და ხალხი გაფრთხილებაც, უნდა გაფრთხილო ისე, რომ გულმოსულები(რა მაგარი სიტყვაა “გულმოსული” 🙂 ) არ დარჩნენ. ამისათვის საჭიროა: ყველას უღიმო, სიცილ–ხორხოცში გაატარო ყველაფერი ცოტა ხალხიც ახალისო და ა.შ. ხალხის მზრუნველობით შეპყრობილმა ორგანიზატორებმა გადაწყვიტეს წვიმაში გამოსადეგი ნივთები და წვიმა დაემატებინათ ლუდის ფესტივალის აპლიკაციაში, სადაც შენ საკუთარ ფესტივალს ხსნი და ვინც ყველაზე მეტ სტუმარს მოიწვევს მოიგეეებს უახალთახალესს და ზეციურ აიპადსსს.
Oops… კიდევ ერთი პრობლემა, გათამაშება უნდა გაგრძელდეს კიდევ ერთი კვირით, ვინაიდნ ფესტივალიც გადაიდო. ისმის კითხვა: რა ვუყოთ ამ შაბათს გამარჯვებულ ადამიანებს, როგორ მოხდეს ისე, რომ გული არავის მოუვიდეს? აქაც გამოაჩინეს ხალხზე მზრუნველობის სქილები ძვირფასმა ორგანიზატორებმა და ყველა გამარჯვებულს გადაეცა 50 ბოთლი ლუდი უფასოდ, სახლში მიტანით! ალილუია! იხარე ერო, მოკვდი მტერო!
მოვრჩეთ გადადებებზე და უსიამოვნო თემებზე საუბარს და გადავიდეეეთ მის აღმატებულება Tbilisi Beer Festival 2012-ზე.

ამ ჩაქუჩით და ამ კეგით, მოდი კასრის გახსნას გაუმარჯოს. ეს უბრალო ჩაქუჩი არ გეგონოთ, მიდგარდიდან არის ჩამოტანილი ჯადოსნურია, ამ ჩაქუჩით გახსნილი კასრიდან ჩამოსხმული ლუდი უფასო ხდება. განა ცოტაა ჯადოსნობა ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი ხის ჩაქუჩისთვის ლუდის უფასოდ გადქცევა?

ნატახტარს ასეთი ტრადიციაც ჰქონია, ყოველ წელს ლუდის ფესტივალს ხსნის ვინმე გამორჩეული, წლის ადამინი ან წლის ვიღაცა.  წარმატებული და ა.შ.
ამჯერად, ფესტივალის გახსნის ბედნიერება საქართველოს რაგბის ნაკრებს ერგო, ჩაქუჩს მოიმარჯვებს და ხეს გაარღვევს…. ჯაააბაააააა ბრეგვაძეეეეეეეე (იკითხება ბოქსის გამომცხადებლის ხმით, რა ქვია მაგას დამავიწყდა)

ეს ხდება 16:00 საათზე, ხოლო ექვსიდან იწყება არ დავიწყება, გათამაშებებისა და სიხალვათის მთელი კასკადი. აქ მართლა ბევრი დარჩება უკმაყოფილო ვისაც არ მოუწევს სცენაზე ასვლა და გათამაშებებში მონაწილეობის მიღება, გაუტყდება, (თან ისეთი საკაიფო პრიზებია) მაგრამ იმდენი გათამაშებაა, რომ პოტენციურ განაწყენებულთა რაოდენობა მინიმუმადეა დაყვანილი.

ერთი გათამაშება ცალკე ტარდება ბლოგერებისთვის, რომლებიც დღეს შეიკრიბნენ ბეთერფლაის ოფისში, წესებშ გერკვივნე და ცოტა წაივარჯიშეს კიდეც. აქ უკვე ვხედავ ხუმრობით მაგრამ მაინც ბოღმით კომენტარებს: “ბლოგერები ვისზე მეტნი არიან?” “მაგათ ლიჟბი დაალევინე და ყველას ტრაკს აძლევენ” “არაბლოგერების დისკრიმინაციას აქვს ადგილი” “ეგ ბლოგერები რა კრიტერიუმებით აირჩა? ” და ა.შ.
განაგდე ბოროტი ძალა მეგობარო, ნუ იფიქრებ ასე. არავინ არ განვსხვავდებით ერთმანეთისგან, უბრალოდ ჩვენდაუნებურად ვიყოფით რაღაც ჯგუფებად, ჩვენი საქმიანობისა და უსაქმურობის მიხედვით.

ერთადერთი ცვლილება არის ლაინაფში, ანუ მუზიკაში. მგზავრები, ნაცვლად კვირისა იმღერებენ ორშაბათს, ხოლო თავისმხრივ კორკოტა იმღერებს კვირას, ნაცვლად შაბათისა.

რა მნიშვნელობა აქვს, შესაკრებთა გადნაცვლებით ჯამი ხო არ იცვლება? (აქ ვინმე ხუმარას ენამოსწრებული კომენტარი უნდა: “ჯამი არა თეფში იცვლება,” თუ ვინმე ხართ ეგეთი დატოვეთ მაგ შინაარსის კომენტარი)

ძალა დათრობაშია მეგობარნო! გავძლიერდეთ და განვსხივოსნდეთ, ვითარცა სითჰარტა იგი გაუტამა!  გფარავდეთ ლუდის ღმერთი!

დიოგენე უტვინო კი არ იყო კასრში რო იჯდა

Tbilisi BeerFest–ის მზადებაში

To beer, or not to beer, that is the question! (c) William Shakesbeer

არ ვარგოდა შარშანდელი ლუდის ფესტივალი, რაღაიდა ყველა ასე ამბობს, მეც დავიჯერებ. რომ დავსწრებულიყავი ჩემ აზრს მოგახსენებდით , მაგრამ არ ვყოფილვარ სამწუხაროდ ან საბედრიეროდ. (თუ ხალხის რისხვას გაავითვლისწინებთ, საბედნიეროდ) და აბა როგორ გითხრათ? ძირითადი ჩივილები ლუდის უხარისხობაზე ისმოდა,  ჭირსაც წაუღია ლუდი მკითხველო. არა, ეხლა არ დამიწყო აბა რატო ქვია ლუდის ფესტივალი თუ ჭირსაც წაუღიაო მაგრამ მოთმინება იქონიე, აგიხსნი ყველაფერს.
წარმოიდგინე: რესპუბლიკის მოედანი, ბარები, სკამები, ქოლგები, ხალხმრავლობა, ლუდის დალევამდევე ლამაზი პრომო და მიმტანი გოგონები (ზოგი რო დალევ მერე ლამაზდება) ცოცხალი მუსიკა, მეგობრები, ათასი ნაცნობი, რომელსაც მხოლოდ ასეთ სიტუაციაში თუ გადაეყრები, სხვადასხვა გათამაშებები, პერფორმანსები, დოლები, ბარაბნები, ჯამბაზები, ილუზიონისტები, პანტომიმა. ყველა კუთხეში რაღაც ხდება, რაღაც კარგი და სასიამოვნო. (წარმოდგენა თუ გიჭირს იხ. ვიძიუ)

ჰოდა აბა დაფიქრდი, სულ რო არ დალიო ლუდი ხო მაინც მაგარია?  აბა მაგას დაფიქრება რად უნდა? მაგარია მა რა არი მა!
ზოგი ჩივის, რა პონტია მარტო ერთი სახეობის ლუდი იქნება და ეგეთი ფესტის თავზეც გავიარეო. მოდი იქიდან დავიწყოთ, რომ სამი სახის ლუდი იქნება: მთიელი, ეფესი, ნატახტარი. ვინმე თუ იტყვის ნატახტარი რა ლუდია, არაფრად არ ვარგაო, იქნება მის სიტყვებში სიმართლის მარცვალი, არც მე ვწყალობ დიდად, მაგრამ მთიელს და ეფესს არაფერს ვერჩი.  (ამ უკანასკნელს განსაკუთრებით არ ვერჩი) ლუდის პრობლემაც მოგვარდა 🙂
მიუხედევად იმისა, რომ კრიტიკა მათ შორის უსაფუძვლოც, (რაც ხშირად ტროლინგში გადადის) მიყვარს. დღეს პირობა დავდე, რომ უსაფუძვლოდ და პატარა დეტალების გამო აღარცერთ ივენთს არ გავაკრიტიკებ.  ჩავიხედე რა საორგანიზიო საკითხებში, დავაფასე ორგანიზატორების გაწეული ჭაპანი და ჯიგარი დამეთუთქა. წარმოვიდგინე ჩემი თავი მათ ადგილას, დილიდან ღამემდე, ან დილიდან დილამდე,  თვეობით,  მუშაობ იმისათვის რომ ყველაფერი კარგად იყოს და ვიღაც გამოდის და გლანძღავს იმის გამო, რომ ვინმე ისნელ სვაბოდას ცუდი სიმთვრალე აქვს, ან ტუალეტში ვიღაცამ ააცილა. მორალი: სანამ გააკრიტიკებთ, წარმოიდგინეთ რა შრომაა გაწეული მის ჩასატარებლად.
მთელი დღე BetterFly-ში გავატარე. ეს არის კომპანია, რომელიც ლუდის ფესტივალს აკეთებს, აქსესუარებიდან დაწყებული ფეისბუქის აპლიკაციით დამთავრებული, ყველაფერს მაგენი აგვარებენ. ერთი სიამოვნებაა ამ ყველაფრის შორიდან ყურება. ხმა რო გავარდა კვირას წვიმას აპირებსო, მათ სახეებს რომ შევხედე მაშინ მივხვდი, თუ რამხელა  ჯაფას აქსოვენ იმისთვის, რომ ფესტივალი წარმატებით ჩატარდეს.

რა ხდება BetterFly-ში

“ეს ასე ხო არ ჯობია?”
“პლან ბე უნდა შევიმუშავოთ”

“ამ პლაკატის ფერი, ხო არ შეგვეცვალა?”
“ჭკვიანური იდეაა”
“–ალო გამაჯრობა, ბეთერფლაიდან გირეკავთ ლუდის ფესტივალის თაობაზე…”
“–ალო გამაჯრობა, ბეთერფლაიდან გირეკავთ ლუდის ფესტივალის თაობაზე…”

“–ალო გამაჯრობა, ბეთერფლაიდან გირეკავთ ლუდის ფესტივალის თაობაზე…”
“–ალო გამაჯრობა, ბეთერფლაიდან გირეკავთ ლუდის ფესტივალის თაობაზე …”

“საწყობშია გასული”  “დავსხდეთ ბრეინსტორმინგზე”
“იმაზე დარეკე?”
“შეიძლება ის არ მოვიდეს და რამე მოვიფიქროთ”
“მოდი ასე გავაკეთოთ, ხალხს უფრო გაუსწორდება”

მოკლედ, იმის თქმა მინდა, რომ არაფერს არ იშურებენ რომ ყველაფერი გეგმის მიხედვით ჩატარდეს, წამი–წამიში, წუთი–წუთში.
იმედია განგება დააფასებს გაწეულ შრომას და არ მოავლენს წარღვნას საკვირველს.

ლოცვა გავაძლიეროთ მეგობრებო, ლოცვა გავაძლიეროთ!

Brace yourselvs, Tbilisi Beer Festival is coming!!!

ესეც ფესტივალის მაკეტი 🙂

მეტი კომფორტი შეჩემა

„ამ პოსტის მიზანია მაქსიმალური კომფორტი შეუქმნას მკითხველს“

მთავრობის წევრების ნოდარ მელაძეობის ლუსტრაციის პროგრამა წარმატებით მიმდინარეობს(რა დიდი ლუსტრაცია მაგას უნდა, მაგრამ მაინც). ამჟამად კიდევ ერთი ნოდარ მელაძე, განათლების მინისტრის მოადგილე, კოკა სეფერთელაძე გამოვიდა დღის შუქზე, თუმცა როგორც sjanashia-ს (დიდი ალბათობით სვიმონ ჯანაშია) ყოუტუბე ჩენელიდან ჩანს, ადრეც ნოდარ მელაძეობდა ბატონი კოკა, მაგრამ ისე, ჩუმად, მხოლოდ ჩასაფრებული ვეფხვები ამჩნევდნენ.

დ.შ. “ბავშვობიდან მიტაცებდნენ რობოტები, ახლაც არ ვკარგავ მათ მიმართ ინტერესს, ვცდილობ სამსახური და რობოტიკა ერთმანეთს შევუთავსო” 

ჟურნალი “ვაკრუგ სვეტა” 2010.

არა, მამენტ რას ვერჩით კოკა სეფერთელაძეს. კაცმა დაისახა ამოცანა, ნუ ამოხსნა თუ ვერა ეგ მეორე საკითხია, მაგრამ ხო დაისახა არა?  თუ ჯერ ვერ ამოხსნა მივცეთ კიდევ საფიქრალი დრო, მართალია საგამოცდო ცენტრის დამკვირვებლები 1 წუთსაც არ გვაცლიდნენ ბედკრულ სტუდენტებს და აბიტურიენტებს (დღემდე მწარედ მახსოვს მისაღებ გამოცდებზე ქართულის თემაში დასკვნა არ დამაწერინეს) მაგრამ მოდი ჩვენ უფრო შემწყნარებლები ვიყოთ. თან კოკას უფრო რთული ამოცანები აქვს ამოსახსნელი, ვიდრე სტუდენტებს ან აბიტურიენტებს. ეხუმრები კაცო მასწავლებლების კვალიფიკაციის ამაღლებას, ისე რომ მაქსიმალურად მეტი (მომიტევეთ ფარული ტავტოლოგიისთვის) კომფორტი შეუქმნა?

კაცმა რა ქნას მეტი? ააშენა მასწავლებლების სახლი სადაც 24 საათის განმავლობაში (ისე რა არი ბლიად ელ–დეპოა თუ მასწავლებლების სახლი?) ზრუნავს პედაგოგების კომფორტზე, ვინაიდან მათი ამოცანაა, მაქსიმალური კომფორტი შეუქმნან მასწავლებლებს და ჩააბარონ გამოცდები კომფორტულად, ოღონდ ეს კომფორტულად ჩაბარება რბილ სავარძლებს ნიშნავს თუ იოლ ტესტებს ეგ არ ვიცით, ალბათ ორივეს, რადგან მაქსიმალურად მეტი კომფორტის მიღწევა მხოლოდ ამ გზით შეიძლება.

სამი რამ დაგვრჩა ქართველებს: ენა, მამული, კომფორტი და თუ მაგასაც არ მოვუფრთხილდით მაშ რანი ვყოფილვართ ქართველები?!

თითოეული ქართველის ვალია დაეხმაროს ბატონ კოკას ამოცანის ამოხსნაში, არ შეიძლება ამ დიდ პრობლემასთან მისი მარტო დატოვება, ემანდ რამე არაკომფორტული არ ჩაიდინოს.

მე მოვიხდი ჩემს მოქალაქეობრივ ვალს და პატარა კონსპექტს დაგიწერ კოკუნ, ამოიწერე. (არამგონია ქოფი ფეისთი იცოდე)
ამოცანა გვეკითხება: როგორ შევუქმნათ მასწავლებლებს მაქსიმალურად მეტი კომფორტი?
ამოხსნა:
1. არ დავითხოვოთ პედაგოგები სამსახურიდან პოლიტიკური ნიშნით, მითუმეტეს სერტიფიცირებულები.
2. არ მივცეთ დირექტორს ათასი სლეობის გაკეთების უფლება სკოლაში.
3. არ გავაბლატავოთ მანდატურები ზომაზე მეტად, ან ვაბშე გავაჯმევინოთ.
4. არ ვაიძულოთ მასწავლებლებს იარონ პრეზიდენტთან შეხვედრებზე, სარკოზობაზე თუ სხვა სახელისუფლებო ღონისძიებებზე.
5. არ დავემუქროთ სკოლიდან გაგდებით, იმის გამო რომ გლობალ ტივის ანტენას აყენებენ.
6. შევაფასოთ პედაგოგები თავისი პროფესიონალიზმის და არა ნაცმოს ერთგულების მიხედვით.

სულ ესაა კოკა, 6 პუნქტი. დაიმახსოვრე და პირობას გაძლევ შენი ამოცანა უმთქუესვე ამოიხსნება, არანაირი სახლების აშენება არაა საჭირო.

ეეე… ბლიად, თუ გინდა ამოცანის ამოხსნა ამოიწერე მე შენ გელაპრაკები, თუ არადა რას გვაბოლებ? ამოიწერე, ამოიწერე–მეთქი!

ამოიწერე? არა ხო? ოროსანი ხარ რა, ვერ ამოხსნი ამოცანას და ჩაიჭრები.

კარგი გავარგძელოთ.
ისე მამენტ სადაც სახლი ააშენე, ბარემ ერთი ხეც დარგე, ბიჭიც გააკეთე და მერე ამაყად გადადექი დაკავებული თანამდებობიდან. იცხოვრებ ლაღად და კომფორტულად. კომფორტი შეიქმნს სიყვარულსა… ვაჰ კომფორტო ძალსა შენსა…
ისე, იყო რაღაც გარდამავალი წამი როდესაც შემეცოდა  ბატონი მოადგილე. განსაკუთრებით ვიდეოს 1:17 წუთზე, როგორი უმწეო და უსუსურია, მოგიკვდეს ჩემი თავი L. პროჟექტორ მინათებულ კურდღელს გავს და პამპერსშიგამოწყობილ  დიუს ბიგალოს.  

ასეა ჩემო ბატონო, როცა სიმართლე ზურგს არ გიმაგრებს გენძრევა და ჩაჩანაკი ხდები სამანიშვილის ცხენივით (თუ გინდა მაგდანას ლურჯა იყოს, არაა პრობლემა).  თან თუ მეორე მხარეს ბასრკბილა პაიჭაძე ზის ხო ვაბშეეე, როგორც ჩვენი მოძმე ერი იტყოდა „ფიოლნი ფიზდეც.“

„კოკასა შიგან რაცა დგას იგივე გადმოდინდების“
თუ დავუკვირდებით იმას, რაც კოკასგან გადმოედინება, ადვილად მივხვდებით რაც კოკას შიგანაა.

ბრძენი ხალხი ცხოვრობდა ადრე, გადასარევ ანდაზებს იგონებდნენ.

ჰო კაი მათე გეყო, კოკასი რა ბრალია? ეგ უბრალო ჩინოვნიკია რასაც ავალებენ იმას აკეთებს. შაშკინი, ჰო აი სწორედ შაშკინია ყველანაირი ბოროტების ფუძემდებელი და ცერბერის ერთ–ერთი თავი, მაგრამ კი დაერხა ეხლა, მარაზმი  დაეწყო, ჰოდა დავანებოთ  თავი.

ამ ამბების მერე შაშკინს და სეფერთელას რო ვუყურებდი ერთი სცენა მახსენდებოდა ჩემი ბავშვობიდან. სცენა რა, ქათამი უფრო, ქათმებს დაემსგავსა ბატონი შაშკინიც და მისი მოადგილეც, ოღონდ აი იმ ქათამს, სოფელში ჩასვლისას ერთი წლის უნახავი ბებიაჩემი შვილიშვილებისთვის რო იჭერდა, მერე მორზე თავს რო ადებინებდა და ნაჯახს ურტყამდა კეფაში. აი სწორედ მაგ ქათამსა ჰგვანან, ოღონდ უკვე უთავოს. საცოდავად რო ფართხალებს, იცის დარხეული რო აქვს და ვერაფერს ვერ აკეთებს, მაგრამ მაინც ფართხალებს.
გექნებათ ალბათ ნანახი, ჰოდაა ეგაა შაშკინიც, კოკაც და ვაბშე მთელი მთავრობა კაკო ბობოხიძის გარდა, მაგას ჯვარი სწერია დიდ ხანს გვიცოცხლოს ღმერთმა, კაკოს რო რამე დაემართოს ვინ დაგვიცავს მოღალატე მამრაძეებისგან?! ტფუი… ტფუი… ტფუი… :ხეზეკაკუნი:

ისე აკაკი, კაკო, კაკი, კოკა, აკოები მაგრები გვყვავს რა, ისეთ ხალხს ქვია ტეხავს შვილს რო დაარქვა და ალბათ გადაშენდება ეგ სახელი.
ხო მართლა კინაღამ დამავიწყდა ერთი მაწიბალი (გ)ამოცანა: საგამოცდო ცენტრში მუშაობდა 150 თანამშრომელი, შაშკინმა მოხსნა ერთი, რამდენი დარჩა?
პას: იმდენი რამდენსაც მიიყვენს დეკანოიძე

ისე ალბათ მაია მიმინოშვილმაც რამე დააშავა, თორე ძიმა ისე არ მოხსნიდა.

ჭაობი

ატალახდა მთელი ეზო. მოდის და მოდის ონკანიდან წყალი.

ონკანი დიდია, თანაც დღენიადაგ მოშვებული. წყალი დასალევად არ ვარგა,  ცუდი რაღაცები მოყვება და მომწამვლელია.

ეზოში ცალკე კიდევ დგას სამი ონკანი, იქიდან ყოველთვის ერთი და იგივე გადმოდის. ხალხი ამ სამებას მედიას უწოდებს, მითიური მედეას საპატივსაცემოდ, ვინაიდან თავდაპირველად ამ ონკანს სამკურნალო თვისებები გააჩნდა. აქ მოდიოდნენ სასოწარკვეთილი ადამიანები, ჭრილობაზე წყალს ისხამდნენ და ახალი სასო ამოსდიოდათ. მედიამ ერთ დროს დიდი როლი ითამაშა ეზოს დაჭაობებისგან გადარჩენაში და მას გამარჯვებული ხალხის ონკანი უწოდეს. მაგრამ ეხლა ყველაფერი შეიცვალა, როგორც ამბობენ მედიას ბოროტი ბაყბაყდევი დაეპატრონა და ხალხს წამლავს.

მედიის ონკანიდან გამოსული წყალი განსაკუთრებით საშიშია ჯანმრთელობისთვის და არა მარტო. აქედან გამოსული წყალი ყველაზე ადვილად შედის მიწასთან კონტაქტში და მის მიერ წარმოქმნილი ტალახი უფრო დიდ ხანს ძლებს. ეზოს მაცხოვრებლების უმრაველოსობა მოიწამლა მედიიდან წყლის დალევის შედეგად.  მოწამვლის სიმპტომებია: კრიტიკული აზროვნების დაკარგვა, ილუზიურ სამყაროში ცხოვრება, ჰალუცინაციები და ფანატიზმი. ეს უკანასკნელი ვლინდება ხშირი მიღების შემთხვევაში. მოწამვლას ასევე ახასიათებს მიჩვევა, გარკვეული დროის შემდეგ აღარ იგრძნობა საწამლავის გემო და წყალიც ერთი შეხედვით ჩვეულებრივად ეჩვენებათ.

მეცნიერთა დაკვირვების შედეგად, ზოგიერთ დაინფიცირებულს დაუდგინდა მიდრეკილება სახოტბო ლექსების წერისკენ, რომლის ობიექტიც ვინმე წმინდა მიქაელია.

როგორც ამ ეზოს მკვიდრნი აცხადებენ, ფაქტობრივად შეუძლებელი ხდება მოწამლულებთან ურთიერთობა. მათ უჭირთ განსხვავებული აზრის მოსმენა და მყისვე ეწყებათ ჰალუცინაციები. ჭაღარა მოხუცი კაცი ელანდებათ, რომელსაც ბრეტელებიანი მაიკა აცვია და დაბრუნებით იმუქრება. არსებობს მეორე სახის ჰალუცინაცია, ერთი დაბალი, ნახევარად მელოტი მკაცრი გამომეტყველების მამაკაცის სახით, რომელიც მეზობელი ეზოს გამგეა და ატალახებული ეზოს მიერთების სურვილი კლავს. თუმცა ძირითადად საავადმყოფოები, გზები, ახალი ქალაქები, სამართალი, სამუშაო ადგილები, მდგრადი ეკონომიკა, ახალი ფაბრიკა–ქარხნები, ინვესტორები და 2 მილიონი ტურისტი ელანდებათ.

ზოგიერთი იმასაც ამბობს, რომ ეს წყალი მოედინება მდინარე განგიდან და მომწავლავ ნივთიერებას პროპანს შეიცავს. ამიტომ ამ სამ ონკანს „პროპან–განგი“–ს სახელითაც მოიხსენიებდნენ, სიტყვამ დროთა განმავლობაში ასიმილაცია განიცადა და ჩამოყალიბდა როგორც “პროპაგანდა.”  მოწამლულები უარყოფენ წყალში მომწავლავი ნივთიერების შემცველობას. ვინც ჭკუა ისწავლა თავს არიდებს წყლის დალევას, თუმცა მათი რიცხვი მცირდება, ვინაიდან უჭირთ მოწამლულებთან ურთიერთობა და ირიყებიან საზოგადოებისგან.

საკვირველია და ეზოს მცხოვრებთა ძალიან მცირე ნაწილი ცდილობს ონკანების გადაკეტვას. მათ არ სურთ ატალახებულ ეზოში ცხოვრება, მაგრამ როგორც მოაგახსენეთ ყველა ონკანი დიდია და შესაბამისად მის დაკეტვასაც დიდი ძალა სჭირდება, რომელიც ამ მცირე ნაწილს არ გააჩნია. ყველაზე ცუდი ის არის, რომ დრო და დრო მცირდება ონკანის გადაკეტვის მსურველთა რიცხვი, და შესაბამისად მცირდება ტალახის ამოშრობის შანსი. ამის მიზეზი შიშია, ონკანებიდან მოვარდნილი წყლის შიში. ბევრი ადამიანი, ვინც სცადა ონკანის გადაკეტვა, წყალმა წაიღო და ტალახში ჩაეფლო, საიდანაც დღემდე ვერ ამოსულან. შეიძლება ითქვას თავისუფლება შეეზღუდათ და ტალახის პატიმრობაში იმყოფებიან. თუმცა დარჩა მცირე ნაწილი, რომელიც დღემდე უშედეგოდ ცდილობს ეზოს გადარჩენას დაჭაობებისგან.

ეზოში კიდევ ერთი კატეგორიის ხალხი ცხოვრობს, რომლებსაც არ აინტერესებთ არც ეზო, არც ონკანი, არც წყალი. ცხოვრობენ თავისი ცხოვრებით, ერთობიან, სწავლობენ, მუშაობენ. თუმცა ისინი ყველაფერს ხედავენ. ხედავენ როგორ უტალახდებათ ეზო და უჭაობდებათ მათი საყვარელი მინდორი და არაფერს აკეთებენ მის გადასარჩენად, რადგან ტალახს ჯერ მათი პირადი ეზოსთვის არ მიუღწევია. ისინი არაფერს არ აშავებენ, აივლიან–ჩაივლიან, მაგრამ უმოქმედობით მაინც სჩადიან დანაშაულს, რა არა? ისევე როგორც ვინმე გია და რეზო, რომელთა დანაშაულებრივი ქმედება უმოქმედობაში გამოიხატებოდა და ამის შესახებ ეზოს მცხოვრებლებმა ღრმა ბავშვობაში გაიგეს, თუმცა ვერ გაიაზრეს.

ვინც პრობლემების გადასაჭრელად არაფერს აკეთებეს, ხელს უწყობს ისედაც ატალახებული ეზოს კიდევ უფრო ატალახებას.

ეზოს მცხოვრებთა სამარცხვინოდ უნდა ითქვას, რომ ისინი ბოლო რამდენიმე ასეული წელია ტალახში და ჭაობში ცხოვრობენ. იბადებიან ბავშვები ჭაობში და ამაში მათ მშობლებს ადანაშაულებენ, რატო არ დააშრეთ ჭაობი თავის დროზეო. თუმცა იმას ვერ აცნობიერებენ, რომ თუ თვითონ არ ცდიან ონკანის გადაკეტვას მათი შვილებიც ისეთივე უკმაყოფილონი იქნებიან საკუთარი მშობლებით, როგორც თვითონ.

მოდის წყალი და თან მოჰყვება, ნაწამები გვამები,  დენის და ნაგვის ქვითარი ერთად,  რაღაცა ყვითელი, რომელსაც აწერია 80 თ.  უმუშევრად დარჩენილი ხალხი და ა.შ.

მოჭრილი ხეები და გამჭირვალე შენობებიც მოყვება წყალს, რომლის კიბეებიდანაც ხალხი ცვივა.

ცოტა ხნის წინ უცნაური კანონ–პროექტი მოყვა, რომელმაც მთლიანად მოიცვა მინდორი და ეზოს მაცხოვრებლებს ისედაც შევიწროვებული მოქმედების არეალი კიდევ უფრო შეუვიწროვა.

დღემდე გრძელდება ატალახების პროცესი და იქამდე გაგრძელდება სანამ არ იქნება ონკანების გადაკეტვის ერთიანი სურვილი, სანამ ხალხი არ იგრძნობს პასუხისმგებლობას საკუთარ ეზოზე და არ იქნებიან უმოქმედოები, ისევე როგორც არიან ვინმე გია და რეზო, რომელთა დანაშაულებრივი ქმედება უმოქმედობაში გამოიხატებოდა და ამის შესახებ ეზოს მცხოვრებლებმა ღრმა ბავშვობაში გაიგეს, თუმცა ვერ გაიაზრეს.

არადა წყლის სისტემა უეჭველად შესაცვლელია.

ექსპერტის ექსპერიმენტი

ექსპერტი არის პიროვნება, რომელიც საყოველთაოდ აღიარებულია, როგორც გარკვეულ სფეროში ცოდნის, ტექნიკისა თუ უნარ-ჩვევის სანდო წყარო, და რომლის არგუმენტაცია ავტორიტეტითა და სტატუსით სარგებლობს საზოგადოებისა თუ ინდუსტრიის შესაბამის წრეებში. ექსპერტებს აქვთ ხანგრძლივი და ინტენსიური გამოცდილება მოცემულ სფეროში პრაქტიკისა და/ან შესაბამისი განათლების წყალობით.

სპეციფიურ სფეროებში ექსპერტის მცნება ზედმიწევნით არის განსაზღვრული კონსენსუსით და შესაბამისად, პიროვნების ექპერტად აღიარებისთვის ამ სფეროში პროფესიული ან საგანმანათლებლო კვალიფიკაციის ქონა აუცილებელი კრიტერიუმი არ არის. ამ განსაზღვრებით, მწყემსი, რომელიც ფარას 50 წელი მწყემსავდა საყოველთაოდ ჩაითვლება მეცხვარე მწევრების გაწვრთნისა და ცხვრის მოვლის ექსპერტად.

ტერმინი ხშირად გამოიყენება არაფორმალურ დებატებშიც, სადაც ადამიანებს ექსპერტის ტიტულს ანიჭებენ მათი მოსაზრების მნიშვნელობის გაზრდის მიზნით, მაშინ როცა რაიმე ობიექტური კრიტერიუმი ამ ადამიანთა ექპერტობისა არ განსაზღვრულა. ამგვარად აკადემიური ელიტიზმი წარმოიქმნება, როცა “ექსპერტები” თვითდარწმუნებული ხდებიან იმაში, რომ საკუთარი შესწავლის საგანი მხოლოდ თავად ესმით.

ka.wikipedia.org

„ქართველი ექსპერტი“ –  ეს ცნება საზოგადოებაში უკვე იწვევს, არაპროფესიონალიზმის, ზედმეტად თავდაჯერებულობის, ძალით დაყენებული „ვაჟნი როჟის,“  ან უბრალოდ მუცლით მეზღაპრის ასოციაციას.

თუმცა, ეს ძირითადად იმ გაურკვეველი მიმდინარეობის ექსპერტებს ეხებათ, რომლებიც წლიდანწლამდე რუსეთში–რევოლუციას და საქართველოში ევოლუციას წინასწარმეტყველებენ. რა ქნან აბა? ოჯახი ხრამია, ბავშვებს ლუკმა–პური უნდათ, მე ვაფასებ მათ როგორც კარგ მშობლებს, ვინაიდან აცნობიერებენ რა, რამხელა სიყალბეს სჩადიან, მაგრამ საკუთარი შვილების დასაპურებლად უკან არაფერზე არ იხევენ. :ცრემლი:  დასაფასებელი, მაგრამ ამავდოულად ცხოველური ინსტიქტია.

ის ამბავი, რომელსაც მე გიამბობთ არ ეხება იმ ექსპერტებს, ვინებიც ტოტალიზატორში ოცდაოთხ საათ მჯდომ საშუალო ასაკის გაზეთებსა და პროგრამაში თავჩაქინდრულ მამაკაცებს გვანან, რომლებიც ბოლომდე დარწმუნებულები უეჭველ ორ კუშს გეუბნებიან და იქვე დასძენენ, რომ გუშინ ერთმა გაუსხა და დღეს ასტონ ვილის მაგრად სჯერა. ტოტალიზატორის და ტელევიზორის ექსპერტებს შორის მხოლოდ ერთი განსხვავებაა, ტოტალიზატორის ლომებს მართლა სჯერათ ასტონ ვილის. აი „ექსპერტებს“ კი ადვილად შეატყობთ სიყალბეს, რომელსაც უნიჭოდ ნიღბავენ დამაჯერებელი მიმიკებითა და მეტყველებით. ხოლო მსმენელების უმრავლესობა მათ ნათქვამს აინუნშის მაგივრად ბანზე აგდებს.

არც თუ ისე შორეულ წარსულში, დაახ. 5–6 წლის წინ ზაფხულის ძალიან წვიმიან ღამეს უბანში ვაბირჟავებდით. (გადახურულში რა თქმა უნდა) გავყურებდით წყალწაღებულ ქუჩას, ველოდებოდით წვიმის გადაღებას რათა სახლამდე მეტნაკლებად მშრალებს მიგვეღწია.  გორში ერთი კაცი ცხოვრობს ან ცხოვრობდა(ცოცხალია თუ არა არ ვიცი) რომელსაც არცერთი ფეხი არ ქონდა, რაღაც ბორბლებიან ფიცარზე იჯდა და ხელში მომარჯვებული აგურების მეშვეობით გადაადგილდებოდა. სწორედ ამ კაცმა ჩამოიარა. ქუჩაზე გადასვლას ლამობდა, როდესაც მოულოდნელად თეთრი ოცდაოთხის წინა ბამპერი ზუსტად თავში დაეჯახა. რა თქმა უნდა მთელი ბირჟა უმალ გავცვივდით დასახმარებლად. გონება დაკარგული ეგდო საცოდავი კაცი, მაგრამ ჯერ კიდევ სუნთქვდა. 5–7 წუთში პატრულიც მოვიდა თავისით. მაშინ ახალი შექმნილი იყო ეს ინსტიტუტი და ხალხი მათ სუპერგმირებად აღიქვამდა, მაგიური გადაცემის „პატრულის“ გადამკიდე. ყველანი შევციცინებდით პატრულის ფორმაში გადაცმულ სუპერ გმირებს, მაგრამ იმედი მაშინ გაგვიცრუვდა როდესაც სასწრაფოს ნაცვლად, პირველ რიგში ტელეკამერები გამოძახეს, თუმცა გასაგებია, მათაც სურდათ საკუთარი საგმირო საქმეები ფართო აუდიტორიისთვის ემცნოთ და კამერასთან წარმოეთქვათ საკრალური ფრაზა „ვმოძრაობდი ჩემ კვადრატში.“ (თუმცა ყველა სუპერგმირი ხომ პოპულისტია, მიუხედავად მათი ანონიმურობისა) მოვიდა გადამღები ჯგუფი და სუპერგმირებმაც აიხდინეს წადილი. დაახლოებით 20 წუთში სასწრაფოც გამოჩნდა, გაუსინჯეს პულსი და გადაიყვანეს რეანომობილში. გვეგონა რომ ყველაფერი დასრულდა, მაგრამ ჰოი საოცრებავ! აქ უკვე ახალი სუპერგმირი გამოჩნდა ასპარეზზე, სამოქალაქო მანქანიდან გადმოსული ჩემოდნიანი ქალბატონის სახით. ქალბატონის მოსვლა და პატრულის მიერ დაყვირება „ექსპერტი გაატარეთ ხალხო“ ერთი იყო, უცბად თვალწინ წარმომიდგა სცენა, ჰოლუვიდურ ფილმებში ნანახი, როდესაც ხელთათმანებით,  პინცეტებითა და პატარა ცელოფანებით აღჭურვილი CIA-ს ან FBI-ს ექსპერტები დანაშაულის ადგილს იკვლევენ. გამიხარდა ასეთი ექსპერტის პირადად ნახვის საშუალება რომ მომეცა.
გამოვარდა ზემოთხსენებული ქალბატონი, გახსნა ჩემოდანი, დიდხნიანი ქექვის შემდეგ კვლავ დახურა, მეგონა ხელთათმანს, პინცეტს და ცელოფანს ეძებდა, მაგრამ ხელცარიელი დაბრუნდა. ალბათ ვერაფერი გამოსადეგი ვერ ჰპოვა. ამ ჩემმა სანატრელმა ექსპერტმაც მალევე გამიცრუვა იმედი, მეც და სხვა დანარჩენებსაც როდესაც მობრუნდა ხალხისკენ, ხელები აღმართა და  იყვირა „ხალხოოო, ხალხოოო ცარცი არა გაქვთ ხალხოოოო?“
ალბათ ეგონა ხალხი დაფაცურდებოდა, ცხრა მთას და ცხრა ზღვას გადალახავდნენ რათა როგორმე ცარცი მოეპოვებინათ ყოვლისშემძლე ექსპერტისთვის, მაგრამ ხალხის თვალებში კითხვაზე კითხვითივე პასუხი: „შენ ქალო შიგ ხომ არა გაქვს“ იკითხებოდა.

რაღა დაგიმალოთ და ეგ კითხვა მეც დამებადა, კი ვიცი, რომ ცარცი საჭიროა შემთხვევის ადგილას. ფილმებში მაქვს ნანახი მკვდარ კაცს გარშემო ცარცით რომ ხაზავენ, მაგრამ მეეჭვება ამერიკელი ექსპერტები თავსხმა წვიმაში აკეთებდნენ ამას, თან მაშინ როდესაც მხვერპლი ადგილზე აღარ იმყოფება და რეანომობილში წევს.
ერთმა ჩემმა მეგობარმა ვერ მოითმინა „ექსპერტის“ უტიფრობა და მიაჭრა პირდაპირ, ჯერ იქიდან დავიწყოთ რომ ექსპერტი ხარ და ცარცი შენ უნდა გქონდესო, მეორეც კიდე კაცი უკვე წაყვანილია და სად ჩემ ფეხებზე უნდა შემოატარო ეგ ცარციო და მესამე კიდე გაახილე თვალები წყალს მიაქვს მთელი ქალაქი და პულივიზატორი თუ გიშველის ახლა მარტო შენო.
რა თქმა უნდა „ექსპერტმა“ ვერ მოითმინა დილეტანტის ჩარევა ესოდენ პროფოსიონალურ საკითხებში და მყისვე განრისხდა, რამდენს ბედავ შე ლაწირაკო ჩემი საქმის მე ვიცი და გირჩევნია სადმე ცარცი მიშოვოო. ამასობაში პატრულის ფორმაში გადაცმული სუპერ გმირიც გამოხტა თავისი მეგობარი სუპერგმირის დასაცავად, აი როგორც დისი კომიქსებშია, ბეტმენი გასაჭირში როა და უცბად რობინი რომ გამოჩნდება ზუსტად ისე. ოღონდ პატრულის ფორმიანმა უფრო უხეშ მეთოდებს მიმართა პარაზიტების თავიდან მოსაცილებლად, ყვირილი ატეხა და ქეჩოთი გაათრია ჩემი დილეტანტი და სხვის საქმეში ცხვირის ჩამყოფი მეგობარი. ჩვენც დავშოშმინდით, ჯანდაბამდე გზაც გქონიათო ჩავიბურდღუნეთ და გავცილდით,  აღარ დაველოდეთ წვიმის გადაღებას და სახლებში წავედით თავიდან ბოლომდე გალუმპულები.
ცოტა გატეხილში ვიყავი, გამიტყდა ჩემს ქალაქში მოქმედმა სუპერგმირებმა იმედი რომ გამიცრუვეს, მას შემდეგ აღარ მჯერა მათი და აგენტ სმეკერის დარ პროფესიონალებს ვნატრულობ, თუმცა იმას კი ვხვდები, რომ ასეთები მხოლოდ ფილმებში გხვდებიან.

 

%d bloggers like this: